Totaaltheater 1990 De Sprookjesmenger
5 april


Michiel, die ieder jaar weer het geheel met de accordeon ondersteunt, komt met een nieuw idee. Waarom zouden we de kinderen ook niet bij de muziek betrekken. Er zijn veel kinderen die een instrument bespelen. Fantastisch. Michiel start het schoolorkest.

Ik ken een man die verhaaltjes verzint
en 's morgens al heel in de vroegte begint
Hij schrijft over heksen en elfen en feeen
van kwart voor zessen, tot 's middags bij tweeen.

De sprookjesschrijver (Jan E.) is wanhopig. Hij moet vijf sprookjes bedenken, maar alles wat hij bedenkt, is al bedacht. Hij begint steeds opnieuw.
er was eens......... heel lang geleden......... in een land, hier ver vandaan........
Elfjes komen, fladderen om zijn hoofd en fluisteren in zijn oor. 'Ja, dat is het', roept hij dan uit 'Van twee sprookjes, een nieuwe maken'......
De schrijver springt op, bekijkt alle attributen van bekende sprookjes en vraagt de kinderen hem te helpen een keuze te maken en dat willen ze graag.

We willen wel kiezen, waze, woze, wieze
woezels of groezels, griezelig of zielig
praat met de beesten, tover met geesten
wrijf maar aan je neus, HIER IS MIJN KEUS


Als de kinderen hun keuze gemaakt hebben, gooit de schrijver de twee attributen in de sprookjespot en roert. Tevreden wacht hij af wat er gaat gebeuren.
Vijf keer komt er een nieuw sprookje uit de sprookjes-meng-pot.

1. Anansi (Suriname) - Klein Duimpje
2. Het toverkistje (China) - De Rattenvanger van Hamelen
3. Alice in Wonderland - Zeven heksen (Marokko)
4. Sneeuwwitje - Ali Baba - Karagoz en Hacivat (Turkije)
5. Peter en de Wolf - Zwaan Kleef aan

De schrijver is heel blij en gaat hard aan het werk. Alle nieuwe sprookjes moet hij in het grote sprookjesboek schrijven. De zwaan uit het laatste sprookje neemt alle kinderen mee.

Dit jaar wilden we de zaal verduisteren. Het effect van de belichting zou dan beter tot zijn recht komen. De avond voor de grote dag, betekende dit halsbrekende toeren op hele hoge ladders, die toch net niet hoog genoeg waren, om alle ramen van de gymzaal met landbouwplastic af te plakken. Het licht was prachtig de volgende dag, maar het mag een wonder heten, dat we niet allemaal van de hitte bezweken. De temperatuur steeg tot tropische hoogte en er kon geen raam meer open.